چاپ یک مقاله در چندین نشریه

ممنوعیت ارسال همزمان مقاله به چند مجله

ارسال همزمان یک مقاله به چند نشریه اقدامی ناشایست و خلاف اصول حرفه‌ای پژوهش است. در صورت آشکار شدن این موضوع، مقاله در تمام مجلات مربوطه به‌صورت قطعی مردود اعلام می‌شود و این تخلف به‌عنوان سوءسابقه علمی در پرونده نویسنده ثبت خواهد شد.

در حوزه‌های تخصصی و محدود، احتمال آن وجود دارد که دو یا چند مجله، مقاله را برای داوری به یک داور مشترک ارسال کنند. در چنین شرایطی، داور با اطلاع‌رسانی به سردبیران، تخلف را گزارش می‌دهد و این امر می‌تواند منجر به قرار گرفتن نام نویسنده یا نویسندگان در فهرست سیاه ژورنال‌ها شود؛ اقدامی که پیامدهای بلندمدت و جبران‌ناپذیر علمی به همراه دارد.

وضعیت مقالات کنفرانسی و استثناهای محدود

در برخی موارد، کنفرانس‌ها از قاعده منع ارسال همزمان مستثنا هستند و ممکن است اجازه دهند مقاله‌ای که به کنفرانس ارسال شده، همزمان برای مجله‌ای نیز ارسال شود. با این حال، این موضوع قاعده‌ای عمومی نیست و بسیاری از کنفرانس‌ها دقیقاً همان قوانین سخت‌گیرانه مجلات را اعمال می‌کنند.

اصل کلی این است که از لحظه‌ای که مقاله‌ای به یک مجله ارسال می‌شود، هیچ نسخه‌ای از آن نباید در هیچ فرآیند داوری دیگری قرار داشته باشد؛ چه مجله باشد و چه کنفرانس، مگر آنکه به‌صراحت در قوانین آن ذکر شده باشد.

خروج مقاله از داوری و ارسال مجدد

اگر نویسنده پس از ارسال مقاله به یک مجله تصمیم بگیرد آن را به نشریه دیگری ارسال کند، موظف است ابتدا مقاله را به‌صورت رسمی از فرآیند داوری مجله اول خارج کند. این کار معمولاً با ارسال نامه‌ای به سردبیر انجام می‌شود.

همچنین در زمان ارسال مقاله به مجله جدید، لازم است به‌طور شفاف اعلام شود که مقاله پیش‌تر در فرآیند داوری نشریه دیگری قرار داشته و سپس از آن خارج شده است.
پس از رد رسمی مقاله از سوی یک مجله، ارسال آن به مجله دیگر از نظر اخلاقی و حرفه‌ای بلامانع است.

تعهد نویسندگان و نقش Cover Letter

اکثر ژورنال‌های معتبر، در قالب Cover Letter یا فرم‌های تعهد، از نویسندگان می‌خواهند تأیید کنند که مقاله:

• قبلاً منتشر نشده است

• همزمان به نشریه دیگری ارسال نشده است

این تعهد، یک الزام اخلاقی و حقوقی محسوب می‌شود و نقض آن می‌تواند پیامدهای جدی به دنبال داشته باشد.

دلایل اصلی ممنوعیت ارسال همزمان

ممنوعیت ارسال همزمان مقاله به چند نشریه دو دلیل اساسی دارد:

نخست، اتلاف وقت داوران و سردبیران. یافتن داور متخصص و متقاعد کردن او برای صرف زمان جهت داوری مقاله، فرآیندی دشوار و زمان‌بر است و ارسال همزمان مقاله این تلاش‌ها را بی‌نتیجه می‌کند.

دوم، جلوگیری از انتشار تکراری (Duplicate Publication). در صورت انتشار یک مقاله در بیش از یک نشریه، سردبیران موظف‌اند مقاله را باطل کرده و موضوع را به مؤسسه یا دانشگاه نویسندگان گزارش دهند.

پیامدهای نقض اصل انحصار ارسال

در صورت ارسال همزمان مقاله و عدم اطلاع‌رسانی به مجله، نویسنده معمولاً با رد فوری مقاله مواجه می‌شود و سردبیر به نقض اصل انحصار ارسال اشاره می‌کند. این موضوع می‌تواند منجر به:

• رد قطعی مقاله

• ثبت تخلف اخلاقی

• محرومیت موقت یا دائمی از ارسال مقاله به آن ژورنال

شود.

مالکیت مقاله و مسئولیت نویسنده

با ارسال مقاله به یک مجله، نویسنده در واقع حق بررسی و تصمیم‌گیری درباره مقاله را برای مدت داوری به مجله واگذار می‌کند. پس از پذیرش و چاپ، حقوق انتشار معمولاً به‌طور کامل به مجله منتقل می‌شود.

به همین دلیل، نویسنده موظف است پیش و پس از ارسال مقاله، تمام نسخه‌های مشابه یا منتشرشده مقاله را مدیریت و در صورت لزوم حذف کند. با توجه به امکان شناسایی نسخه‌های مشابه از طریق جستجوی اینترنتی، بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند منجر به رد یا ابطال مقاله شود.