موسسه انتشاراتی اشراق:پارافریز یا بازنویسی نادرست زمانی رخ میدهد که متن منبع با تغییرات سطحی و بدون بازپردازی مفهومی بازنویسی شود. این خطا میتواند منجر به سرقت علمی، رد مقاله و کاهش اعتبار نویسنده در محیطهای علمی شود.
در نگارش علمی، استفاده از منابع پیشین امری اجتنابناپذیر است. پژوهشگران برای تبیین پیشینه تحقیق، چارچوب نظری یا تحلیل یافتهها ناچار به ارجاع به آثار دیگران هستند. یکی از روشهای رایج در این فرآیند، پارافریز یا بازنویسی است. با این حال، اگر پارافریز بهدرستی انجام نشود، نهتنها ارزش علمی متن را کاهش میدهد، بلکه میتواند منجر به سرقت علمی و رد شدن مقاله شود. شناخت مفهوم پارافریز نادرست و تمایز آن از بازنویسی صحیح، برای هر نویسنده و پژوهشگری ضروری است.
پارافریز به معنای بازنویسی یک ایده یا متن با حفظ مفهوم اصلی و استفاده از ساختار و زبان جدید است. در پارافریز صحیح:
معنا و پیام متن اصلی حفظ میشود
ساختار جملهها تغییر میکند
واژگان بازپردازی میشوند
سبک نگارش با متن نویسنده هماهنگ است
پارافریز با خلاصهنویسی متفاوت است؛ زیرا هدف آن کوتاهسازی متن نیست، بلکه انتقال همان مفهوم با بیانی تازه است.
پارافریز نادرست زمانی اتفاق میافتد که نویسنده:
فقط چند کلمه را با مترادف جایگزین کند
ساختار جمله را تقریباً حفظ کند
ترتیب ایدهها را تغییر ندهد
بدون درک عمیق متن، بازنویسی انجام دهد
در چنین حالتی، متن جدید از نظر نرمافزارهای تشخیص مشابهت و داوران علمی، همچنان مشابه متن منبع تلقی میشود.
استفاده از مترادفها بدون تغییر ساختار جمله، یکی از شایعترین اشکال پارافریز نادرست است.
حتی اگر واژگان تغییر کنند، اما ساختار جمله مشابه باقی بماند، بازنویسی نادرست محسوب میشود.
ترجمه کلمهبهکلمه از زبان دیگر بدون بازپردازی مفهومی، نوعی پارافریز نادرست است.
حتی پارافریز صحیح نیز بدون ذکر منبع، مصداق سرقت علمی محسوب میشود.
پارافریز نادرست معمولاً غیرعمدی است، اما از نظر نتیجه تفاوتی با سرقت علمی ندارد. ژورنالها و دانشگاهها:
نیت نویسنده را بررسی نمیکنند
صرفاً میزان مشابهت و بازتولید محتوا را میسنجند
بنابراین، حتی ناآگاهی از اصول پارافریز میتواند پیامدهای جدی داشته باشد.
افزایش درصد Similarity در نرمافزارهای همانندجویی
رد مقاله در مرحله داوری اولیه
ریجکت دائمی از ژورنال
آسیب به اعتبار علمی نویسنده
مشکلات انضباطی در دانشگاهها
قبل از بازنویسی، باید مفهوم متن را کاملاً درک کنید، نه صرفاً واژگان آن را.
پس از مطالعه، متن منبع را کنار بگذارید و با زبان خودتان بنویسید.
جملهها را بازسازی کنید و در صورت امکان، ترتیب ارائه ایدهها را تغییر دهید.
پارافریز باید با لحن و سبک کلی مقاله هماهنگ باشد.
همیشه منبع اصلی را حتی در پارافریز صحیح ذکر کنید.
ابزارهایی مانند Turnitin و iThenticate:
شباهت ساختاری و واژگانی را تشخیص میدهند
پارافریز سطحی را شناسایی میکنند
بهویژه در مقالات انگلیسی بسیار دقیق عمل میکنند
بنابراین، اتکا به تغییر واژگان بهتنهایی کافی نیست.
اعتماد بیش از حد به مترجم ماشینی
تصور اینکه ارجاع، پارافریز نادرست را توجیه میکند
عدم بازبینی متن پس از بازنویسی
ناآشنایی با استانداردهای ژورنال
پارافریز نادرست یکی از شایعترین خطاهای نگارش علمی است که اغلب بهصورت ناخواسته رخ میدهد، اما پیامدهای جدی دارد. بازنویسی صحیح نیازمند درک عمیق متن، بازپردازی مفهومی، تغییر ساختار و ارجاعدهی دقیق است. تسلط بر اصول پارافریز، نهتنها از سرقت علمی جلوگیری میکند، بلکه کیفیت و اعتبار مقاله را نیز بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
پارافریز نادرست نوعی بازنویسی است که در آن ساختار، ایده یا واژگان متن اصلی بهطور قابل تشخیص حفظ میشود و از نظر علمی بهعنوان سرقت ادبی محسوب میگردد.
خیر. تغییر چند واژه یا جابهجایی جزئی جملات پارافریز محسوب نمیشود و همچنان میتواند مصداق بازنویسی نادرست باشد.
زیرا میتواند باعث افزایش درصد مشابهت، رد مقاله توسط ژورنال، اتهام سرقت علمی و آسیب به اعتبار پژوهشگر شود.
اینستاگرام
تلگرام