موسسه انتشاراتی اشراق:سوءرفتار پژوهشی به مجموعهای از اقدامات غیراخلاقی در فرآیند تولید، گزارش یا انتشار علم گفته میشود که اعتبار پژوهش را مخدوش میکند. شناخت انواع سوءرفتار علمی و پیامدهای آن، نقش مهمی در حفظ سلامت نظام علمی دارد.
پژوهش علمی بر پایه اصولی مانند صداقت، شفافیت، امانتداری و مسئولیتپذیری استوار است. هرگونه انحراف آگاهانه یا ناآگاهانه از این اصول، نهتنها اعتبار یک پژوهشگر، بلکه اعتماد عمومی به علم را نیز خدشهدار میکند. در همین چارچوب، مفهوم «سوءرفتار پژوهشی و علمی» بهعنوان یکی از مهمترین چالشهای نظام علمی معاصر مطرح میشود.
افزایش فشار برای چاپ مقاله، رقابتهای دانشگاهی، نظامهای ارزیابی کمی و گسترش دسترسی دیجیتال به منابع، زمینه بروز انواع سوءرفتار علمی را بیش از گذشته فراهم کرده است. ازاینرو، تعریف دقیق این مفهوم و آشنایی با مصادیق آن برای پژوهشگران ضروری است.
سوءرفتار پژوهشی و علمی (Research Misconduct) به هرگونه اقدام عمدی یا غیرمسئولانهای اطلاق میشود که منجر به تحریف حقیقت علمی در مراحل طراحی پژوهش، گردآوری دادهها، تحلیل نتایج، نگارش یا انتشار آثار علمی گردد.
بر اساس تعاریف پذیرفتهشده بینالمللی، سوءرفتار پژوهشی معمولاً شامل سه محور اصلی است:
جعل دادهها (Fabrication)
دستکاری یا تحریف دادهها (Falsification)
سرقت علمی (Plagiarism)
با این حال، در رویکردهای جدیدتر، دامنه سوءرفتار علمی فراتر رفته و رفتارهای غیراخلاقی دیگری را نیز در بر میگیرد.
جعل دادهها به معنای ساختن دادهها یا نتایجی است که اساساً وجود خارجی ندارند. در این حالت، پژوهشگر بدون انجام واقعی پژوهش، اقدام به ارائه دادههای ساختگی میکند.
در این نوع سوءرفتار، دادهها وجود دارند اما پژوهشگر بهصورت آگاهانه آنها را تغییر میدهد، بخشی را حذف میکند یا بهگونهای تحلیل میکند که نتیجه دلخواه حاصل شود.
استفاده از آثار، ایدهها یا متون دیگران بدون استناد صحیح، یکی از شناختهشدهترین اشکال سوءرفتار علمی است. این مورد شامل کپی مستقیم، بازنویسی بدون منبع، ترجمه بدون استناد و سرقت ایده میشود.
افزودن نام افرادی که نقش علمی واقعی در پژوهش نداشتهاند یا حذف نام پژوهشگران اصلی، از مصادیق مهم سوءرفتار علمی در انتشار مقالات است.
چاپ یک پژوهش واحد در چند مجله بدون شفافسازی، یا انتشار بخشهایی از یک تحقیق بهعنوان آثار مستقل، نوعی فریب علمی محسوب میشود.
ارجاع به منابعی که وجود ندارند، استناد نادرست یا استفاده هدفمند از منابع برای افزایش شاخصهای استنادی، از رفتارهای غیراخلاقی رایج در پژوهش هستند.
نکته مهم این است که هر اشتباه علمی، سوءرفتار محسوب نمیشود. خطاهای روششناختی، تحلیل نادرست یا تفسیر اشتباه دادهها در صورتی که عمدی نباشند، در دسته سوءرفتار پژوهشی قرار نمیگیرند. عنصر کلیدی در سوءرفتار علمی، قصد فریب یا بیتوجهی آشکار به اصول اخلاق پژوهش است.
فشار برای چاپ مقاله و ارتقای شغلی
ارزیابیهای کمی مبتنی بر تعداد مقالات
ضعف آموزش اخلاق پژوهش
رقابتهای ناسالم دانشگاهی
دسترسی آسان به منابع دیجیتال
نبود نظارت مؤثر و بازدارنده

سوءرفتار علمی میتواند پیامدهای جدی و گستردهای به همراه داشته باشد، از جمله:
رد مقاله یا پایاننامه
سلب اعتبار علمی پژوهشگر
محرومیتهای آموزشی و شغلی
حذف آثار از پایگاههای نمایهسازی
بیاعتمادی جامعه به نتایج علمی
در موارد شدید، این رفتارها میتوانند به پیگرد حقوقی نیز منجر شوند.
امروزه دانشگاهها، مجلات علمی و نهادهای پژوهشی با استفاده از:
آییننامههای اخلاق پژوهش
کمیتههای رسیدگی به تخلفات علمی
نرمافزارهای تشخیص مشابهت و سرقت علمی
تلاش میکنند از بروز سوءرفتار پژوهشی پیشگیری کرده یا آن را شناسایی کنند.
سوءرفتار پژوهشی و علمی یکی از جدیترین تهدیدها برای سلامت نظام علم است. این مفهوم تنها به سرقت علمی محدود نمیشود، بلکه طیف گستردهای از رفتارهای غیراخلاقی را دربر میگیرد. آگاهی، آموزش مستمر اخلاق پژوهش و تقویت فرهنگ مسئولیتپذیری علمی، مهمترین راهکارهای مقابله با این پدیده هستند.
راههای ارتباطی با موسسه انتشاراتی اشراق
کارشناسان و مشاوران موسسه انتشاراتی اشراق به صورت تماموقت حتی در روزهای تعطیل آماده ارائه خدمات حرفهای و باکیفیت به مشتریان و کاربران خود هستند. برای دریافت مشاوره میتوانید از طریق سایت به صورت آنلاین با مشاورین موسسه گفتوگو کنید و یا از طریق تماس تلفنی با شمارههای زیر در ارتباط باشید:
eshragh_company
isi.eshragh@gmail.com
09149724933
041-33373424
جعل دادهها، تحریف نتایج، سرقت علمی، نویسندگی غیرواقعی، انتشار تکراری و استنادسازی از مهمترین مصادیق آن هستند.
خیر. سوءرفتار علمی مستلزم قصد فریب یا بیتوجهی آگاهانه به اصول اخلاق پژوهش است.
زیرا این رفتارها اعتبار علم، اعتماد جامعه و کیفیت تولید دانش را بهطور جدی تهدید میکنند.