موسسه انتشاراتی اشراق: با اصول استفاده از «و همکاران» یا et al. در ارجاع‌دهی درون‌متنی آشنا شوید. راهنمای کاربرد این عبارت در سبک‌های APA، هاروارد و شیکاگو و تفاوت آن با فهرست منابع.
استناددهی و ذکر دقیق منابع، یکی از اصول اساسی نگارش مقالات علمی و پژوهشی است. ارجاع صحیح به منابع، علاوه بر رعایت حقوق فکری پژوهشگران، به خوانندگان کمک می‌کند تا مطالعات پیشین را شناسایی کرده و برای بررسی بیشتر به منابع اصلی مراجعه کنند. در مقابل، ارجاع‌های ناقص یا نادرست می‌توانند اعتبار علمی مقاله را کاهش دهند و در فرایند داوری و انتشار آن مشکل ایجاد کنند.
یکی از پرسش‌های رایج پژوهشگران هنگام نگارش مقاله، نحوه استفاده از عبارت «و همکاران» یا et al. در ارجاع‌های درون‌متنی است. این عبارت معمولاً برای کوتاه‌کردن ارجاع به آثاری استفاده می‌شود که چند نویسنده دارند؛ اما شرایط استفاده از آن به شیوه رفرنس‌نویسی و دستورالعمل مجله بستگی دارد.
در این مقاله، اصول استفاده از «و همکاران» را در سبک‌های رایج ارجاع‌دهی بررسی می‌کنیم و نکات مهمی را برای جلوگیری از اشتباه در استناددهی توضیح می‌دهیم.
عبارت لاتین et al. مخفف اصطلاحی لاتین به معنای «و دیگران» است و در متون علمی برای اشاره به یک اثر دارای چند نویسنده به کار می‌رود. در زبان فارسی، معمولاً از عبارت «و همکاران» به‌عنوان معادل آن استفاده می‌شود.
برای مثال، اگر مقاله‌ای توسط سه پژوهشگر نوشته شده باشد، ممکن است ارجاع درون‌متنی آن به شکل زیر نوشته شود:
فارسی: احمدی و همکاران (1402)
انگلیسی: Ahmadi et al. (2023)
البته شکل دقیق ارجاع به زبان مقاله، شیوه‌نامه مورد استفاده و دستورالعمل مجله بستگی دارد. همچنین، سال‌های مثال صرفاً نمایشی هستند و باید با اطلاعات واقعی منبع جایگزین شوند.
امروزه بسیاری از پژوهش‌های علمی حاصل همکاری چندین محقق هستند. با افزایش تعداد نویسندگان، ذکر نام همه آن‌ها در هر ارجاع درون‌متنی می‌تواند متن مقاله را طولانی و خواندن آن را دشوار کند.
استفاده از «و همکاران» این امکان را فراهم می‌کند که ارجاع‌ها مختصر و خوانا باقی بمانند، بدون آنکه ارتباط میان ادعاهای علمی و منابع مورد استناد از بین برود.
بااین‌حال، این عبارت جایگزین فهرست کامل نویسندگان در بخش منابع نیست؛ مگر آنکه شیوه‌نامه مشخصی برای تنظیم فهرست منابع، قاعده متفاوتی تعیین کرده باشد. در بسیاری از سبک‌ها، اطلاعات کتاب‌شناختی منبع باید مطابق دستورالعمل مربوط به تعداد نویسندگان، به‌طور کامل یا با قواعد اختصار مشخص درج شود.
نحوه استفاده از این عبارت در همه شیوه‌های استناددهی یکسان نیست. بنابراین، پیش از نگارش مقاله باید سبک مورد درخواست مجله را مشخص کنید.
در APA، ویرایش هفتم (APA 7)، قاعده ارجاع درون‌متنی برای منابع دارای سه نویسنده یا بیشتر به این صورت است که از همان نخستین ارجاع، نام خانوادگی نویسنده اول به همراه عبارت et al. ذکر می‌شود؛ مگر آنکه این شکل باعث ابهام میان دو منبع متفاوت شود.
نمونه ارجاع روایی:
انگلیسی: Ahmadi et al. (2023)
فارسی: احمدی و همکاران (1402)
برای منبع دارای یک نویسنده، نام خانوادگی همان نویسنده ذکر می‌شود. برای منبع دارای دو نویسنده نیز در هر بار ارجاع، نام هر دو نویسنده آورده می‌شود؛ در متن انگلیسی معمولاً از «and» در ارجاع روایی و «&» در ارجاع داخل پرانتز استفاده می‌شود.
نمونه‌ها:
ارجاع روایی: Ahmadi and Karimi (2023)
ارجاع پرانتزی: (Ahmadi & Karimi, 2023)
منبع دارای سه نویسنده یا بیشتر: (Ahmadi et al., 2023)
نکته: قواعد APA 7 با برخی توضیحات رایج درباره نسخه‌های قدیمی‌تر APA تفاوت دارد. در این نسخه، برای منابع دارای سه نویسنده یا بیشتر، معمولاً لازم نیست نام تمام نویسندگان در نخستین ارجاع ذکر شود.
سبک شیکاگو دو نظام اصلی برای ارجاع‌دهی دارد: نظام «یادداشت‌ها و کتاب‌شناسی» و نظام «نویسنده–تاریخ». قواعد استفاده از «و همکاران» به نظام انتخاب‌شده و نسخه راهنمای مورد استفاده بستگی دارد.
در نظام نویسنده–تاریخ، برای منابع دارای چند نویسنده ممکن است در ارجاع درون‌متنی از نام نویسنده اول و عبارت et al. استفاده شود. بااین‌حال، تعداد نویسندگانی که باعث استفاده از این عبارت می‌شود و نحوه درج نام‌ها در فهرست منابع باید بر اساس نسخه راهنمای شیکاگو و دستورالعمل مجله بررسی شود.
برای مثال، شکل کلی یک ارجاع مختصر می‌تواند چنین باشد:
انگلیسی: Smith et al. (2022)
فارسی: اسمیت و همکاران (1401)
این نمونه صرفاً برای نمایش شکل ارجاع است و قاعده قطعی برای تمام انواع آثار و نسخه‌های شیکاگو محسوب نمی‌شود.
سبک هاروارد یک شیوه واحد با قواعد کاملاً یکسان در همه دانشگاه‌ها و مجلات نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از الگوهای نویسنده–تاریخ است که جزئیات آن‌ها ممکن است میان مؤسسات تفاوت داشته باشد.
در بسیاری از نسخه‌های هاروارد، برای ارجاع به اثری با چند نویسنده، نام خانوادگی نویسنده اول همراه با et al. ذکر می‌شود. بااین‌حال، آستانه تعداد نویسندگان و نحوه درج اسامی در فهرست منابع می‌تواند متفاوت باشد.
برای مثال:
انگلیسی: Brown et al. (2021)
فارسی: براون و همکاران (1400)
پیش از استفاده از این قالب، راهنمای رسمی دانشگاه یا مجله مقصد را بررسی کنید تا تعداد نویسندگان و قالب ارجاع مطابق الزامات همان نشریه باشد.
یکی از اشتباهات رایج این است که نویسندگان تصور می‌کنند اگر در متن از عبارت et al. استفاده کنند، در فهرست منابع نیز باید صرفاً نام نویسنده اول و این عبارت را بنویسند.
در واقع، ارجاع درون‌متنی و فهرست منابع دو بخش متفاوت هستند و قواعد مستقل خود را دارند. برای نمونه، در APA 7، ارجاع درون‌متنی به اثری با سه نویسنده یا بیشتر معمولاً به شکل «نام نویسنده اول و et al.» نوشته می‌شود؛ اما در فهرست منابع، نام نویسندگان تا سقف تعیین‌شده در شیوه‌نامه درج می‌شود و برای آثار دارای تعداد نویسندگان بیشتر، قواعد خاصی وجود دارد.
بنابراین، هنگام تنظیم فهرست منابع باید به دستورالعمل همان سبک توجه کنید و از کوتاه‌کردن خودسرانه اسامی نویسندگان بپرهیزید.
برای جلوگیری از اشتباه در ارجاع‌دهی درون‌متنی، نکات زیر را رعایت کنید:
شیوه‌نامه مجله را بررسی کنید: حتی اگر از APA، هاروارد یا شیکاگو استفاده می‌کنید، ممکن است مجله دستورالعمل اختصاصی داشته باشد.
در سراسر مقاله یکدست عمل کنید: شیوه درج نام نویسندگان، سال انتشار و عبارت et al. باید با سبک انتخاب‌شده سازگار باشد.
اطلاعات منبع را دقیق ثبت کنید: نام نویسنده، سال انتشار و سایر مشخصات ارجاع باید با منبع اصلی مطابقت داشته باشد.
ارجاع درون‌متنی را با فهرست منابع تطبیق دهید: هر منبعی که در متن به آن استناد شده است، باید مطابق قواعد شیوه‌نامه در فهرست منابع نیز قابل شناسایی باشد.
از دستورالعمل‌های قدیمی با احتیاط استفاده کنید: قواعد برخی سبک‌ها در نسخه‌های جدید تغییر کرده‌اند؛ بنابراین، به‌ویژه برای APA، نسخه مورد درخواست مجله را مشخص کنید.
عبارت «و همکاران» یا et al. ابزاری برای کوتاه‌کردن ارجاع به آثار دارای چند نویسنده است و به خوانایی متن علمی کمک می‌کند. بااین‌حال، تعداد نویسندگانی که استفاده از این عبارت را مجاز می‌کند و شکل دقیق ارجاع، به سبک رفرنس‌نویسی و دستورالعمل مجله بستگی دارد.
برای مثال، در APA 7 معمولاً برای منابع دارای سه نویسنده یا بیشتر، از نخستین ارجاع نام خانوادگی نویسنده اول همراه با et al. استفاده می‌شود. در مقابل، سبک‌های هاروارد و شیکاگو ممکن است بسته به نسخه راهنما و نوع نظام ارجاع‌دهی، قواعد متفاوتی داشته باشند.
بهترین راهکار این است که پیش از ارسال مقاله، راهنمای نویسندگان مجله را بررسی کنید و تمام ارجاع‌های درون‌متنی و فهرست منابع را با همان دستورالعمل تطبیق دهید.
مؤسسه علمی‌پژوهشی اشراق خدماتی از جمله ترجمه تخصصی، فرمت‌بندی مقالات و مشاوره در زمینه آماده‌سازی مقاله برای ارسال به مجلات علمی ارائه می‌دهد.
راه‌های ارتباطی با موسسه انتشاراتی اشراق
کارشناسان و مشاوران موسسه انتشاراتی اشراق به صورت تمام‌وقت حتی در روزهای تعطیل آماده ارائه خدمات حرفه‌ای و باکیفیت به مشتریان و کاربران خود هستند. برای دریافت مشاوره می‌توانید از طریق سایت به صورت آنلاین با مشاورین موسسه گفت‌وگو کنید و یا از طریق تماس تلفنی با شماره‌های زیر در ارتباط باشید:
eshragh_company
isi.eshragh@gmail.com
09149724933
041-33373424
عبارت لاتین et al. به معنای «و دیگران» است و برای کوتاه‌کردن ارجاع به منابعی با چند نویسنده استفاده می‌شود. در متون فارسی معمولاً معادل «و همکاران» به کار می‌رود.
این موضوع به شیوه رفرنس‌نویسی انتخاب‌شده و دستورالعمل مجله بستگی دارد. برای مثال، در APA 7 معمولاً برای منابع دارای سه نویسنده یا بیشتر، از نخستین ارجاع از نام نویسنده اول و عبارت et al. استفاده می‌شود.
نه لزوماً. قواعد ارجاع درون‌متنی با قواعد تنظیم فهرست منابع متفاوت است. برای مثال، در APA 7 نام نویسندگان در فهرست منابع طبق قواعد مشخص این شیوه‌نامه درج می‌شود و نباید به‌صورت خودسرانه کوتاه شود.
خیر. این سبک‌ها قواعد متفاوتی دارند و حتی راهنماهای هاروارد ممکن است بین دانشگاه‌ها و مجلات مختلف تفاوت داشته باشند. همیشه دستورالعمل مجله مقصد را بررسی کنید.
بله. اگر ارجاع‌دهی با شیوه‌نامه مجله مطابقت نداشته باشد، ممکن است از نویسنده خواسته شود منابع را اصلاح کند. رعایت دقیق قالب ارجاع‌دهی به خوانایی و اعتبار علمی مقاله کمک می‌کند.
اینستاگرام
تلگرام